Een proefschrift staat boordevol nieuwe inzichten. Wat zijn de belangrijkste bevindingen? En welke les kun jij er als zorgprofessional uit trekken? Dat kan niemand je beter vertellen dan de kersverse doctor zelf. Lees nú meer over het proefschrift van Eric Dumont en zijn hoofdboodschap: “Bij ARFID… Behandelen!”
Welk probleem staat centraal?
Sinds 2013 bestaat er internationale consensus over het vaststellen van ARFID, dat staat voor Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder. Ondanks de verbetering die dit heeft opgeleverd in het herkennen van deze eetstoornis, is nog maar weinig bekend over hoe ARFID kan worden behandeld en over de prognose voor het herstel.
Waar spitste je onderzoek zich op toe?
We onderzochten de werkzaamheid van op CGT gestoelde behandelingsmogelijkheden voor kinderen en jongeren met ARFID, met en zonder comorbide problemen. In het bijzonder keken we naar het SLIK-programma, een in Nederland ontwikkelde intensieve gedragsbehandeling gebaseerd op graduele exposure en aanvullende CGT-technieken. Ook de toepasbaarheid van EMDR bij ARFID-gerelateerd trauma werd op haalbaarheid getoetst.
Wat zijn de belangrijkste bevindingen uit je proefschrift?
Ten eerste dat het belangrijk is om al op jonge leeftijd hulp in te zetten:
- Van de kinderen die op jonge leeftijd afzagen van CGT is slechts 37% zo’n zes jaar later hersteld
- Bij kinderen die wél CGT kregen was ARFID (na ongeveer vier jaar) bij 72% in remissie. Bij de overige 28% waren er verbeteringen te zien
Ten tweede dat op maat gemaakte interventies en programma’s voor specifieke groepen veelbelovend zijn:
- Twee kleine groepen kinderen met ARFID (12 met en 24 zonder het syndroom van Noonan, een genetische stoornis) lieten na SLIK-behandeling een substantiële verbetering zien
- Een case series bij 6 kinderen die zich herkennen in het profiel ‘zorgen over de aversieve gevolgen’ liet bij de meesten een afname van eetproblemen zien na SLIK-behandeling met of zonder toevoeging van EMDR
- Een case series liet bij 10 van de 11 kinderen remissie zien na vier weken behandeling met een nieuw ontwikkeld CGT-programma voor adolescenten met ARFID (gebaseerd op het inhibitoir leermodel van exposure)
Wat moet volgens jou de volgende stap in het onderzoek zijn?
De groep mensen met ARFID is heel heterogeen: qua leeftijd, profiel en de aanwezigheid van comorbide lichamelijke, psychische en ontwikkelingsproblemen. Met dit proefschrift hebben we een begin gemaakt met het onderzoeken van behandelmogelijkheden voor kinderen en jongeren, met en zonder comorbiditeit. Vervolgonderzoek zou dit moeten herhalen in grotere groepen en ook CGT-programma’s voor (jong) volwassenen bekijken. Wat ik ook graag als speerpunt van onderzoek zou zien is het verminderen van de behandelintensiteit.
Welke boodschap wil je dat zorgprofessionals meenemen uit je proefschrift?
Bij ARFID… Behandelen! Hoewel picky eating het voorstadium is, leidt dit niet altijd tot ARFID. Echter, wanneer dit wél het geval is dan is de kans op spontaan herstel op latere termijn erg klein, zeker bij risicogroepen (kinderen met ASS, verstandelijke beperking, selectieve eters).
Titel proefschrift:
Eat. treat. repeat: Tailored cognitive behavioral therapy for avoidant/restrictive food intake disorder (ARFID) in children and adolescents
Promovendus:
Eric Dumont
Universiteit:
Universiteit Maastricht
Promotiedatum:
14 november 2024
Proefschrift:
https://doi.org/10.26481/dis.20241114ed
Over de auteur
Eric deed zijn promotieonderzoek naast zijn werk als gedragswetenschapper binnen multidisciplinaire eetteams (MUMC+, UMC Utrecht) en zijn rol als hoofd behandeling en onderzoek bij SeysCentra, een last resort behandel- en expertise centrum voor kinderen en jongeren met ernstige eetproblemen en onzindelijkheid.
