Een proefschrift staat boordevol nieuwe inzichten. Wat zijn de belangrijkste bevindingen? En welke les kun jij er als zorgprofessional uit trekken? Dat kan niemand je beter vertellen dan de kersverse doctor zelf. Dit keer Dyllis Aimée
van Dijk, geneesheer-directeur bij de Parnassia Groep in de regio Haaglanden, over haar proefschrift ‘Improving outpatient depression care: insights into waiting times, dropout, and treatment planning’.
Welk probleem staat centraal?
Ondanks beschikbare behandelingen voor depressie herstelt slechts een beperkt deel van de patiënten na de eerste behandelstap volgens de richtlijn. Herstel wordt bovendien moeilijker bij meerdere behandelstappen en een langere duur van de klachten. Meer kennis over factoren die het beloop en de uitkomst van ambulante depressiebehandeling beïnvloeden is daarom nodig om deze zorg te verbeteren.
Waar spitste je onderzoek zich op toe?
Op de relatie tussen wachttijd en behandeluitkomst, behandeluitval en behandelintensiteit bij depressie en comorbide persoonlijkheidsproblematiek. Ook onderzochten we factoren die volgens patiënten en mantelzorgers belangrijk zijn voor een succesvolle behandeling. We verkenden de mogelijkheden van klinische predictie-instrumenten, zoals de DM-TRD, voor gebruik binnen depressiebehandeling.
Wat zijn de belangrijkste bevindingen uit je proefschrift?
Wachttijden
Langere wachttijden hangen samen met slechtere behandeluitkomsten: tijdige toegang tot zorg is dus cruciaal.
Behandeluitval
In dit onderzoek werd minder uitval gezien bij mensen met een hogere sociaaleconomische status, ernstigere depressie en bijkomende psychische stoornissen.
Comorbiditeit
Patiënten met depressie en persoonlijkheidsproblematiek kregen meer psychotherapiesessies dan patiënten met alleen een depressie. Succesvolle behandeling bleek volgens patiënten en naasten samen te hangen met een sterke therapeutische relatie en met een combinatie van factoren als goede organisatie, richtlijngebruik en geschikte behandelonderdelen (bijvoorbeeld een terugvalpreventieplan en psycho-educatie)
Klinische predictie-instrumenten
Predictie-instrumenten kunnen een waardevolle aanvulling zijn op het klinisch oordeel bij het plannen van de behandeling, mits zorgvuldig toegepast Eén daarvan, de Dutch measure for quantification of treatment resistance in depression (DM-TRD), is een instrument is dat in korte tijd afgenomen kan worden tijdens intake en een goed overzicht geeft van factoren die van invloed kunnen zijn op behandelbeloop en -uitkomst.
Welke haken en ogen zitten er aan je onderzoek?
In ons onderzoek hadden we geen specifieke informatie over wie welke behandeling precies heeft gekregen. We konden alleen onderscheid maken tussen psychotherapie, farmacotherapie, ondersteunend contact, etc. Hierdoor konden we geen vergelijkingen maken tussen specifieke behandelingen. Als we die informatie wel hadden gehad, hadden we misschien meer inzicht kunnen krijgen in de vraag welke behandeling voor wie werkt.
Wat moet volgens jou de volgende stap in het onderzoek zijn?
Als ik een grote subsidie zou ontvangen, zou ik graag willen aansluiten bij het recent opgezette samenwerkingsverband DepressieNet. Ik zou mij dan vooral willen richten op de implementatie en effectiviteit van measurement-based care en gepersonaliseerde behandelplanning.
Welke boodschap wil je dat zorgprofessionals meenemen uit je proefschrift?
Minder wachttijd, het voorkomen van uitval, gerichtere behandeling en aandacht voor patiëntperspectief zijn de sleutel tot betere depressiezorg.
Promotoren:
Promotoren: Prof. dr. Frenk Peeters (Maastricht University), Prof. dr. Jan Spijker (Radboud University Nijmegen), Prof. dr. Eric Ruhé (Radboud umc Nijmegen),
Co-promotor: Dr. Michael van den Boogaard (PsyQ) Organisaties: Maastricht University, PsyQ, Parnassia Groep
Titel proefschrift:
Improving outpatient depression care: insights into waiting times, dropout, and treatment planning
Promovendus:
Dyllis Aimée van Dijk
Universiteit:
Universiteit Maastricht
Promotiedatum:
31 oktober 2025
Proefschrift:
Download
Over de auteur
Dyllis van Dijk is werkzaam als geneesheer-directeur bij de Parnassia Groep in de regio Haaglanden. Na haar promotie werkt ze tevens als senior-onderzoeker bij PsyQ. Daarnaast begeleidt zij als supervisor een promovenda aan Maastricht University.
