Column Mieke Ketelaars – Negatief

door Mieke Ketelaars
3 minuten leestijd

De VGCt is altijd zo positief”, aldus lid van verdienste Jan van den Bout. Een verontrustende uiting, die noopt tot diepgravend onderzoek en een corrigerende stroming. Want zonder wrijving geen doffe ellende. Met veel plezier leg ik daarom negatieve CGT aan jullie voor. Reverse psychology ten top. Uiteraard mag je er in het geheel niets van verwachten, want daarmee zouden we onszelf in de vingers snijden. Maar deze dertiende generatie CGT heeft een prachtarsenaal waarmee je je patiënt geheid in een diepe put kunt storten. Een greep uit de technieken:  

Demotiverende gespreksvoering. Uiteraard begint de behandeling met het opwekken van een frisse dot tegenzin. Wakker het vuurtje van verzet verder aan met je eigen apathie en zorg dat je patiënt goed op de hoogte is van de ellende die hij zich op zijn hals haalt. No show bereikt? Dan is de behandeling vroegtijdig afgebroken. 

Staat je patiënt na afloop van demotiverende gespreksvoering pardoes toch weer op de stoep, dan begint fase twee. Skip de faba’s – het leven heeft nu eenmaal geen functie of betekenis – en zet direct fors in op het stimuleren van vermijdingsgedrag. Geen tijd is te lang, geen energie is genoeg om de kleine pleziertjes van het leven uit de weg te gaan. 

Is er nu nog steeds geen no show bereikt, dan zijn meer confronterende middelen noodzakelijk. Denk bijvoorbeeld aan negative outcome reinforcement, gedragsdeactivitatie en monomensionaal evalueren. Bij de eerste interventie zet je vooral stevig in op het versterken van negatieve uitkomsten. Neem daarbij geen genoegen met halfslachtige maatregelen: een halfleeg glas is ten slotte nog altijd halfvol. Bij gedragsdeactivatie stimuleer je vervolgens de passiviteit van je patiënt en met monomensionaal evalueren probeer je alle nuances in cognities om zeep te helpen. Zelfs het idee van een dimensie met twee uitersten is feitelijk een illusie. 

Nu alle perspectief is verdwenen, is het essentieel een gedegen terugvalpreventieplan op te stellen. Voor je het weet steken die kleine positieve lichtpuntjes namelijk toch weer de kop op. Zorg er bovendien voor dat het bovenmatige positieve zelfbeeld van je patiënt tijdig is gedecimeerd met enhanced memory training (ENMET). Ook dat voorkomt een al te rooskleurige toekomst. Heb je dat allemaal gedaan? Dan mag je met een tevreden gevoel je patiënt in de steek laten. 

Zo, balans hersteld.  

Misschien ook interessant voor jou