Tussen al het geroeptoeter van de heer D. Trump, zou je het werkelijke nieuws bijna missen. Pinguïn Hera krijgt CGT voor haar koudwatervrees. Gemist? Ik praat je even bij over deze heuse Griekse tragedie.
Hera is een koningspinguïn die vorig jaar in een Belgisch dierenpark geboren is. Daarmee is direct ook haar kans verkeken om president van Amerika te worden, maar daar gáát het nu even niet om. Het lijkt erop dat Hera’s onfortuinlijke lot al bij de start van haar leven vastlag. Het is natuurlijk een hele eer om vernoemd te worden naar de Griekse godin van de lucht en atmosfeer, maar als nietvliegende vogel heeft zo’n naam toch al snel een nare bijsmaak. Wat dat betreft was het wellicht nuttiger als het beessie Chalchiuhticue had mogen heten, vernoemd naar de godin van het water. Maar goed, probeer dat als pinguïnverzorger maar eens uit je bek te krijgen.
Terug naar de tragedie. Het openbreken van haar ei bleek voor Hera een heuse Sisyfusopgave en tot overmaat van ramp bleef haar beschermende membraantje vervolgens ook nog aan haar kleven. Maar daar bleef het niet bij. Hera bleek namelijk moeite te hebben om haar inner pinguïn te channelen. Het waggelende loopje zat er weliswaar snel in en gelukkig is Hera niet allergisch voor vissen schelpdieren, maar bij het zien van water haakt Hera resoluut af. Hera houdt niet van water. Punt.
Om dat te doorbreken hebben haar behandelaren exposure ingezet. Met veel liefde en toewijding worden Hera’s verwachtingen getoetst door haar bloot te stellen aan een nat pak. En inmiddels kan ze met enige tegenzin tot haar middel in het water poedelen. Voor het echte waterwerk zal men aan de slag moeten met cognitieve technieken. Op die manier kan Hera’s zwart-witdenken hopelijk doorbroken worden. En dan? The sky is the limit. Maak je borst maar nat, Trump.
Dit artikel kun je terugvinden in het VGCt magazine op pagina 39.
