Hoewel onze seksualiteitsbeleving sterk verweven is met onze persoonlijke geschiedenis en seksualiteit een belangrijke bijdrage levert aan de kwaliteit van leven, zijn nog niet alle hulpverleners ervan overtuigd dat het bespreken van seksualiteit een bijdrage levert aan de kwaliteit van hun therapeutisch werk. Ze voeren daarvoor verschillende redenen aan (bijv. geen tijd, niet relevant, geen kennis, geen vaardigheden) en voelen daarbij veel aarzeling en handelingsverlegendheid om het toch te (durven) doen. Als gevolg daarvan wordt de therapiekamer een wachtkamer waarin de cliënten wachten tot de therapeut er wat over vraagt en de therapeut wacht tot de cliënten er over beginnen. In deze lezing breng ik jullie kennis over seksualiteit en ervaringen om samen met jullie op zoek naar jullie kracht en mogelijkheden om dit thema toch ter sprake te kunnen brengen in jullie praktijk. Immers, net als seksualiteit zelf is er over kunnen spreken iets dan je kan leren. Wie heeft er al zin in?
Deze video is opgenomen tijdens het VGCt najaarscongres op 8 november 2024
